یک مطالعه جدید منتشر شده در مجله تاریخ طبیعی دلیل پشمالو بودن رتیل‌ها را فاش کرده است. بر اساس یافته‌های این پژوهش، موهای انبوه روی بدن رتیل‌ها به عنوان یک مکانیزم دفاعی در برابر حملات مورچه‌های ارتشی عمل می‌کند.
مورچه‌های ارتشی که بیش از ۲۰۰ گونه از مورچه‌های شکارچی را شامل می‌شوند، لانه‌های زیرزمینی رتیل‌ها را در جستجوی غذا پاک‌سازی می‌کنند اما رتیل‌ها را زنده نمی‌خورند. محققان مشاهده کرده‌اند که وقتی این مورچه‌ها به لانه رتیل‌های آمریکای جنوبی می‌روند، تمایل دارند رتیل‌های بالغ و فرزندانشان را نادیده بگیرند.
علیرضا زمانی، سرپرست مطالعه و عنکبوت‌شناس دانشگاه تورکو فنلاند، در بیانیه‌ای اعلام کرد موهای انبوه‌ی که بدن رتیل را می‌پوشاند، گازگرفتن یا نیش‌زدن عنکبوت را برای مورچه‌ها دشوار می‌کند. بنابراین ما معتقدیم که مو داشتن ممکن است به عنوان یک مکانیسم دفاعی تکامل یافته باشد.
این فرضیه با مطالعات قبلی هم‌سو است که نشان داده بودند رتیل‌های لانه‌دار، کیسه‌های تخم خود را در مو می‌پوشانند تا مورچه‌ها نتوانند به تخم‌ها آسیب بزنند. مورچه‌های ارتشی با حذف غذا‌های قدیمی از لانه‌ها به رتیل‌ها کمک می‌کنند، اما عنکبوت‌ها همچنان به محافظت موها در برابر گازگیری نیاز دارند.
تیم تحقیقاتی همچنین کشف کرد که رتیل‌های درختی مانند گونه آویکولاریا هیرشی در پرو، استراتژی‌های دفاعی متفاوتی در برابر مورچه‌ها ابداع کرده‌اند. در یکی از مشاهدات، محققان دریافتند که این عنکبوت‌ها برای فرار از مورچه‌های شکارچی، از نوک برگ‌ها آویزان می‌شوند.
<span class="typography__StyledDynamicTypographyComponent-t787b7-0 kEXAfZ"عکاس: Emanuele Biggi
علاوه بر روابط متضاد با مورچه‌ها، رتیل‌ها از تعاملات دوستانه با دوزیستانی که در لانه‌های زیرزمینی آن‌ها زندگی می‌کنند بهره‌مند هستند. این مطالعه بیش از ۶۰ مورد تعامل بین رتیل و دوزیستان در ۱۰ کشور مختلف را توصیف کرده است.
زمانی افزود ظاهرا قورباغه‌ها و وزغ‌هایی که در خلوتگاه رتیل‌ها زندگی می‌کنند، از پناهگاه و محافظت در برابر شکارچیان بهره‌مند می‌شوند. در ازای آن، این دوزیستانی از حشراتی تغذیه می‌کنند که ممکن است برای عنکبوت، تخم‌ها و بچه‌های آن مضر باشد.
