بروک اندرسون و همکارانش در چند سال اخیر بر روی مهاجرت‌های طولانی کوسه‌های پوربیگل با تمرکز بر ماده‌های باردار تمرکز کرده‌اند. هدف آن‌ها شناسایی زیستگاه‌هایی است که بیش‌ترین نیاز به حفاظت دارند.
کوسه‌های پوربیگل تا ۶۵ سال عمر می‌کنند، اما ماده‌ها حدود ۱۳ سالگی به بلوغ جنسی می‌رسند و در هر زایمان تعداد کمی بچه به دنیا می‌آورند. این ویژگی باعث می‌شود جمعیت آن‌ها به سختی از تهدیداتی مانند صید بیش از حد و از دست رفتن زیستگاه احیا شود. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) جمعیت اقیانوس اطلس شمال غربی را در معرض خطر انقراض و سایر جمعیت‌ها را در بحران انقراض طبقه‌بندی کرده است.
در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۰، پژوهشگران یک کوسه پوربیگل ماده با طول ۲ متر را در نزدیکی سواحل کیپ کد در شمال شرق ایالات متحده گرفتار کردند. پس از تأیید بارداری با سونوگرافی، یک فرستنده GPS و یک برچسب ماهواره‌ای جداشونده به آن متصل کردند. این برچسب برای ثبت عمق و دمای آب طراحی شده و پس از یک سال جدا شده، به سطح آب می‌آید و داده‌ها را از طریق ماهواره ارسال می‌کند.
پس از ردیابی، کوسه با احتیاط به آب بازگردانده شد. در پنج ماه اول، الگو‌های حرکتی عادی بود در طول روز در عمق ۶۰۰ تا ۸۰۰ متری می‌شناید و شب‌ها به سطح نزدیک‌تر می‌شد. فرستنده GPS تنها یک بار در اوایل نوامبر سیگنال داد که نزدیک محل برچسب‌گذاری دریافت شد.
در ۳ آوریل ۲۰۲۱، برچسب جداشونده به‌صورت غیر‌منتظره از نقطه‌ای در جنوب غربی برمودا شروع به ارسال داده کرد. اطلاعات ثبت‌شده عجیب بود تقریبا یک هفته قبل از انتقال داده، برچسب افزایش ملایم و مداوم دما را در عمق چند صد متری ثبت کرده بود. اندرسون می‌گوید این الگو تنها زمانی رخ می‌دهد که برچسب در معده یک شکارچی خون‌گرم قرار گرفته باشد که دمای بدن خود را بالا‌تر از دمای آب حفظ می‌کند. برچسب سپس از دستگاه گوارش عبور کرده و پس از ۴ روز دفع شده و به سطح آب آمده بود. تمام داده‌ها نشان می‌دادند که کوسه پوربیگل باردار توسط حیوانی بزرگ‌تر شکار شده است.
قاتل چه کسی بود؟ اندرسون توضیح می‌دهد تنها موجوداتی که می‌توانند شکارچی بزرگی را طعمه کنند، پس‌تانداران دریایی بزرگ مانند نهنگ‌های اورکا یا کوسه‌های بزرگ‌تر هستند. نظریه نهنگ اورکا رد شد، زیرا اگر برچسب در معده پس‌تاندار خون‌گرم می‌رفت، افزایش دمای بسیار بیش‌تری ثبت می‌شد. دو مظنون باقی‌مانده که مانند پوربیگل‌ها قادر به گرم کردن بدن هستند، کوسه سفید بزرگ و کوسه ماکوی باله‌کوتاه بودند. اما داده‌های عمقی الگوی غواصی را نشان می‌داد که بیش‌تر با حرکات کوسه سفید بزرگ هم‌خوانی داشت.
اندرسون تأکید می‌کند از دست دادن یک کوسه پوربیگل باردار دو ضربه همزمان است در عرض چند دقیقه، جمعیت نه تنها یک ماده باردار با نقش تولیدمثلی، بلکه تمام بچه‌های درون شکم او را نیز از دست داد.
نیل همرشلگ، بوم‌شناس دریا و زیست‌شناس حفاظت که در این پژوهش مشارکت نداشته، می‌گوید یافته‌ها تهدیدات فعلی کوسه‌های پوربیگل را برجسته می‌کند و اهمیت حفاظت از آن‌ها را نشان می‌دهد. او افزود آنچه به‌صورت طبیعی رخ می‌دهد خارج از کنترل ماست، اما می‌توانیم تهدیدات انسانی را کنترل کنیم.
یافته‌های این پژوهش در نشریه <a href="https://www.frontiersin.org/journals/marine-science/articles/10.3389/fmars.2024.1406973/full" target="_blank" rel="noopener" منتشر شده است.
