پژوهشگران دانشگاه کمبریج بریتانیا در مطالعه‌ای جدید نشان داده‌اند که حتی ضربه مغزی خفیف در گذشته می‌تواند اثرات طولانی‌مدت بر ساختار مغز و رفتار افراد می‌انسال داشته باشد.
این تحقیق بر روی ۶۱۷ فرد سالم با سن ۴۰ تا ۵۹ سال انجام شده است. شرکت‌کنندگان تحت اسکن ام‌آر‌آی و آزمون‌های عصبی‌روانشناختی قرار گرفتند و سابقه ضربه به سر آن‌ها از طریق پرسشنامه غربالگری آسیب مغزی ارزیابی شد.
نتایج نشان داد که ۳۶.۱ درصد از شرکت‌کنندگان حداقل یک ضربه مغزی با از دست دادن هوشیاری را گزارش کرده‌اند. از این افراد ۵۶.۱ درصد یک بار، ۲۷.۴ درصد دو بار و ۱۶.۶ درصد بیش از دو بار ضربه مغزی تجربه کرده بودند.
در ۲۲۳ نفر با سابقه ضربه مغزی، شدت آسیب در ۷۶.۲ درصد موارد تعیین شد که ۹۴.۱ درصد آن‌ها ضربه مغزی خفیف و ۵.۹ درصد ضربه مغزی متوسط تا شدید بود.
خونریزی‌های کوچک و مزمن مغزی در حدود ۱۷.۷ درصد شرکت‌کنندگان مشاهده شد و تعداد این خونریزی‌ها در افرادی با سابقه ضربه مغزی بیش‌تر از گروه شاهد بود.
تعداد بیش‌تر رویداد‌های ضربه مغزی با خواب ضعیف‌تر، اختلال راه رفتن، علائم افسردگی شدید‌تر و نقایص حافظه مرتبط بود، هرچند با نقص توجه ارتباط معناداری یافت نشد.
پژوهشگران با مقایسه سهم ضربه مغزی و عوامل خطر قلبی‌عروقی مانند فشار خون بالا و دیابت، دریافتند که نقش ضربه مغزی در بروز افسردگی و اختلال خواب نسبت به عوامل قلبی‌عروقی پررنگ‌تر است، در حالی که برای مشکلات شناختی و راه رفتن عوامل قلبی‌عروقی نقش مهم‌تری دارند.
این یافته‌ها نشان می‌دهد که در افراد می‌انسال بدون بیماری پایه، سابقه ضربه مغزی با تغییرات قابل تشخیص در تصویربرداری عروق مغز و ویژگی‌های بالینی مرتبط است و می‌تواند از عوامل خطر زوال عقل محسوب شود.
