نماد مقاومت طبیعت درخت یگانه گردنه کوهین در آغوش زمستان, در میان دامنههای بلند کوهین، یک درخت تنها و کهنهکار به صمیمیتی بینظیر میایستد، گویی نگهبان بیصدای این سرها است. این درخت یگانه، که ریشههایش در دل سنگ و خاک کنده شده، نماد بارزی از ایستادگی و حیات در برابر شرایط سخت جغرافیایی محسوب میشود. تصویری از سکوت و انتظار چشمان هر مسافری که از این گذرگاه میگذرد، ناخودآگاه به سمت این موجود زنده معطوف میشود.
شاخ و برگهای خشکشدهاش در برابر بادهای تیز و برفهای سنگین تاب آورده، اما همچنان ریشهدار مانده، منتظر آمدن روزهای گرمتر و بیداری طبیعت.
در فضایی وسیع و بیکران، وجود او معنا میبخشد به (منظر) کثیف و یکنواخت کوهستان. عکاسان و طبیعتدوستان این نقطه را به عنوان یکی از پرمایهترین سوژههای عکاسی منظر در ایران میشناسند، جایی که نور صبحگاهی یا غروب، سایههای درامتیکی بر روی تنه تنه میاندازد. درسهایی از طبیعت برای زندگی این درخت یگانه یادآوری میکند که زندگی در سختترین شرایط هم امکانپذیر است، به شرطی که ریشههای عمیق داشته باشیم.
انتظار برای بهار، تنها صبر نیست، بلکه تدبیر و استحکام درونی است.
