فرنگی: موعود نجات‌دهنده در ادیان الهی و جایگاه امامت در تشیع

فرنگی: موعود نجات‌دهنده در ادیان الهی و جایگاه امامت در تشیع

سلامتی

به نوشته این نشریه، در ادیان یهود، مسیحیت، زرتشت و اسلام از آمدن موعودی سخن به میان است که جهان را اصلاح خواهد کرد؛ یهودیان و مسیحیان به انتظار رجعت حضرت مسیح (ع) هستند و در کتاب اشعیاء باب ۶۱ نیز به این وعده اشاره شده است.

مقاله افزوده است پیش از ظهور نجات‌دهنده، نیرو‌های بدی نظیر یاجوج و ماجوج در یهود، اژد‌ها و پیامبر کذاب در مسیحیت، و مار ضحاک (دجال) در زرتشت و اسلام ظاهر می‌شوند.

نویسنده معتقد است امامت اصل بنیادین تشیع است و تفکیک آن از اندیشه شیعی، این مکتب را خالی می‌سازد؛ ضرورت حجت الهی نشانه حاکمیت روح توحید و بندگی است، نه ضعف فکری.

یکی از علل مهم غیبت، بی‌توجه‌ی مردم به امام عصر و عدم درک اضطرار به حجت الهی عنوان شده؛ مردمی که نیاز‌هایشان تنها مادی است، نمی‌توانند پایمرد ولایت باشند و این ناسپاسی سبب دوری معصوم شده است.

در پایان به نقل از زیارت جامعه کبیره اشاره شده که رهبری حجت‌های الهی از نوع قیادت (پیشروی و کشاندن مردم) است، نه سوق (راناندن از پشت)؛ منبک مهر نویسنده این مطلب است.