محققان مؤسسه پاستور در فرا‌نسه شواهدی یافته‌اند که نشان می‌دهد یک سویه قدیمی از ویروس فلج اطفال احتمالا از یک آزمایشگاه یا مرکز تولید واکسن نشت کرده است. این کشف بر اساس تحلیل ژنتیکی ویروسی است که در سال ۲۰۱۴ از یک کودک چهار ساله در مرکز چین جدا شده بود.
مایل بسو، محقق ویروس فلج اطفال در مؤسسه پاستور و همکارانش، متوجه شده‌اند که سویه‌ای به نام گلن شباهت ژنتیکی چشمگیری با ویروس سوکت‌آ دارد. سوکت‌آ یکی از گروه‌های ویروس فلج اطفال است که در دهه ۱۹۵۰ در ایالات متحده ایزوله شده و همچنان در تولید واکسن‌های غیر‌فعال فلج اطفال مورد استفاده قرار می‌گیرد.
ویروس جدا شده از کودک چینی که توسط محققان ووهان توالی‌یابی شده و نام گرفته شده بود، پیش‌تر در سال ۲۰۱۷ به عنوان ویروسی شبیه به سویه سابین ۳ گزارش شده بود. سابین ۳ برای ساخت واکسن‌های خوراکی فلج اطفال به کار می‌رود و می‌تواند در محیط زیست باقی مانده و جهش یابد.
تیم پژوهش مؤسسه پاستور برای بررسی دقیق‌تر، ژنوم ویروس سوکت‌آ را که تا به امروز ناشناخته بود، تعیین توالی کردند. نتایج نشان داد که تفاوت با سوکت‌آ تنها در ۷۰ نوکلئوتید است، در حالی که این ویروس در بیش از ۸۰۰ نوکلئوتید با سابین ۳ تفاوت دارد. این یعنی از سابین ۳ مشتق نشده، بلکه ریشه در سویه‌ای بسیار نزدیک‌تر به سوکت‌آ یا خود سوکت‌آ دارد.
نویسندگان مقاله علمی بیان کرده‌اند که نمونه ویروس کودک ممکن است در آزمایشگاه یا مکان دیگری به سوکت‌آ آلوده شده باشد. اما اگر کودک واقعا به مبتلا بوده باشد، این ویروس تنها در صورتی می‌توانست تا این حد شبیه به سوکت‌آ باقی بماند که برای دهه‌ها در حالت غیر‌فعال، در مخزنی طبیعی مانند یخ‌های دائمی، یا در فریزر‌های مراکز تولید واکسن نگهداری شده باشد و سپس به طریقی آزاد شده است.
مشاور رسانه‌ای مؤسسه پاستور در گفتگو با مجله ساینس تأکید کرد که نویسندگان در حال حاضر هیچ یک از سناریو‌ها را بر دیگری ترجیح نمی‌دهند، زیرا استدلالی علمی برای حمایت از یک فرضیه خاص وجود ندارد. با این حال، محققان دیگری مانند آدام لورینگ، ویروس‌شناس تکاملی دانشگاه می‌شیگان، معتقدند که نشت از مرکز تولید واکسن محتمل‌تر از خطای آزمایشگاه‌ی است.
رولاند ساتر، سرپرست سابق تحقیقات پروژه ابتکار جهانی ریشه‌کنی فلج اطفال، نیز فرضیه نشت از آزمایشگاه را محتمل‌تر می‌داند، اما می‌افزاید که نشت لزوما از مراکز تولید واکسن نبوده است. او اشاره می‌کند که سویه‌های سوکت برای تولید واکسن‌های غیر‌فعال در اروپا استفاده می‌شوند، در حالی که چین، ژاپن و کره جنوبی از سویه‌های تضعیف‌شده سابین در واکسن‌های خود بهره می‌برند.
ساتر معتقد است دانشگاه‌هایی که ویروس‌شناسی تدریس می‌کنند نیز می‌توانند منشأ دیگری برای نشت ویروس باشند، زیرا کنترل سویه سوکت بسیار ساده‌تر است و همچنان در بسیاری از مکان‌ها برای اهداف آموزشی استفاده می‌شود. او بر اهمیت شناسایی منابع نشت ویروس‌ها تأکید می‌کند، اما هشدار می‌دهد که نتیجه چنین تحقیقاتی ممکن است هرگز به صورت عمومی افشا نشود.
