>> مشاهدۀ ستاره شیردل و کهکشان کوتوله لئو ۱ در آسمان بهاری > در فصل بهار نیمکره شمالی، ستارهی درخشان شیردل (آلفا شیر) بهراحتی در ارتفاعات افق شرقی قابل رصد است. این ستارهی برجسته، یکی ازلمعترین نقاط آسمان شبانه محسوب میشود و هدف ایدهآلی برای علاقهمندان به نجوم و عکاسی ستارههاست.
تحلیل تصویر روز ناسا شیردل و همسایهی خفیفاش در تصویر منتشرشده توسط ناسا، ستارهی آلفای صورت فلکی شیر در مرکز میدان دید تلسکوپی قرار گرفته است. شیردل تنها ۷۹ سال نوری از زمین فاصله دارد و یک ستارهی داغ، سیخدار و با سرعت چرخش بالا محسوب میشود که بخشی از یک منظومهی ستارهای چندگانه را تشکیل میدهد. نقطهی درخشانِ کوچکتری دقیقاً در زیر شیردل دیده میشود که در تابشِ خیرهکنندهی این ستارهی پربرق، بهچشم نمیخورد.
این نور متعلق به کهکشان کوتولهی لئو ۱ است، یک کهکشان پراکنده و کمدرخش که در گذرگاه دید ما قرار گرفته است. فاصله و جایگاه کهکشان لئو ۱ برآوردها نشان میدهد که لئو ۱ در فاصلهی حدود ۸۰۰ هزار سال نوری از ما قرار دارد و در میان کهکشانهای کوچک ماهوارهای که به دور کهکشان راه شیری میچرخند، دورترین عضو شناختهشده محسوب میشود.
این کهکشان بخشی از هالهی کهکشان ما است و اطلاعات ارزشمندی دربارهی تشکیل و تکامل کهکشانهای کوتوله فراهم میکند. شواهد وجود سیاهچالهی سنگین در مرکز لئو ۱ پژوهشهای اخیر نشان دادهاند که کهکشان کوتوله لئو ۱ شواهدی از وجود یک سیاهچالهی بسیار پرجرم در هستهی خود دارد. جرم این سیاهچاله از نظر مقیاس با سیاهچالهی که در مرکز کهکشان راه شیری (قوسان *) قرار دارد، قابل مقایسه است.
این کشف، نظریههای موجود دربارهی رابطه بین جرم کهکشانهای کوتوله و سیاهچالههای مرکزی آنها را چالش میزند و افقهای جدیدی در درک دینامیک کهکشانها گشوده است. >>
