در سی و یکم مه ۱۹۹۶ تلسکوپ فضایی هابل با استفاده از دوربین سیارهای میدان وسیع ۲ تصویری ثبت کرد که با دادههای تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه پارانال در شیلی ترکیب گردید.
این ترکیب دادهها به گروهی از ستارهشناسان اروپایی و آمریکایی امکان داد تا کشف مهمی را محقق سازند. آنها تعداد زیادی خوشه ستارهای جوان را در یک کهکشان بیضوی کهن شناسایی کردند.
برای نخستین بار شناسایی چندین دوره متمایز از شکلگیری ستاره در کهکشانی با این قدمت ممکن شد. کهکشانهای بیضوی معمولا تنها در دوره اولیه ستارهزایی فعال بوده و پس از آن فاقد فعالیت ستارهزایی میباشند.
بااینحال بهرهگیری از پیشرفتهترین تلسکوپهای فضایی و زمینی به اخترشناسان اجازه داد تا سه جمعیت اصلی خوشههای ستارهای را تفکیک کنند. این جمعیتها شامل خوشههای کهن فقیر از فلز، خوشههای کهن اما غنی از فلز و به طور بیسابقه خوشههایی با ستارگان جوان و غنی از فلز میباشند.
