آخرین رصد تاریخی از سحابی خرچنگ پایان یک ستاره مهمان در آسمان ثور, در تاریخ ۲۲ آوریل ۱۰۵۶، ستارهشناسان چینی آخرین مشاهده خود را از یک ستاره مهمان در صورت فلکی ثور ثبت کردند.
این پدیده که اکنون به نام سحابی خرچنگ شناخته میشود، در واقع انفجار یک ابرنواختر بوده که ماهها آسمان شب و حتی روز را به خود اختصاص داده بود.\پیدایش و درخشش شگفتانگیز ستاره مهماناولین رصد این ستاره مهمان در ۵ ژوئیه ۱۰۵۴ توسط اخترشناسان چینی صورت گرفت. در اوج درخشش، قدر ظاهری آن حدود منفی ۳.۵ برآورد میشود که تقریباً چهار برابر درخشانتر از سیاره زهره درلمعانترین حالت خود بود.
این جرم آسمانی به مدت ۲۳ روز متوالی حتی در نور روز نیز به چشم میآمد و توجه بسیاری از تماشاگران را به خود جلب کرد.شواهد هنری که از تمدن اناسازی در مناطق کنونی آریزونا و نیومکزیکو باقی مانده، احتمالاً ثبتکننده این رویداد کهکشاننگاری در قاره آمریکا شمالی نیز بوده است.\\بر اساس گزارشهای تاریخی، در ۲۲ آوریل ۱۰۵۶، یک ستارهشناس چینی اعلام کرد که ستاره مهمان دیگر قابل مشاهده نیست.
وصیف کرده است.\طبیعت علمی سحابی خرچنگ و سرنوشت ستارهاین پدیده در علم نجوم امروزه به عنوان یک سحابی ابرنواختری طبقهبندی میشود.
ابرنواخترها ستارههایی هستند که در پایان عمر خود، پس از اتمام سوخت هستهای، دچار فروپاشی و انفجار میشوند و به طور موقت درخشش بسیار بالایی پیدا میکنند. در ستارههای پرجرم، هسته به شدت متراکم شده و آزادسازی انرژی عظیم، پوششهای بیرونی ستاره را به فضا پرتاب میکند.\\بقایای این انفجار میتواند منجر به شکلگیری یک ستاره نوترونی شود که با سرعت بالا میچرخد و در مراحل بعدی به یک تپاختر رادیویی تبدیل میگردد.
امروزه سحابی خرچنگ در نزدیکی ستاره زتا گاو قرار دارد و با شناسه شناخته میشود، زیرا اولین جسمی بود که در کاتالوگ مسیه ثبت گردید.این سحابی منبع قدرتمندی از امواج رادیویی است و در مرکز آن ستارهای کمنور به نام وجود دارد که یک تپاختر است. این ستاره نوترونی با قطر حدود ۱۰ کیلومتر، ۳۰ بار در ثانیه میچرخد و نور مرئی آن با فرکانس امواج رادیویی همگام است.
