بدترین گوشیهای اندرویدی تاریخ از نوکیا ۹ پیور ویو تا اچتیسی تاندربولت, شرکت HMD در سال ۲۰۱۶ مجوز استفاده از نام تجاری نوکیا را برای تولید گوشیهای هوشمند دریافت کرد و ادعا داشت که بخش قابل توجهی از کادر مدیریتی و فنی آن، سابقه کار در نوکیا قدیمی را دارند.
به همین دلیل، وقتی در سال ۲۰۱۹ مدل نوکیا ۹ پیور ویو با سیستم دوربین پنجگانه رونمایی شد، مخاطبان انتظار داشتند این دستگاه بتواند جانشین معنوی گوشیهای افسانهای برند فنلاندی باشد. نوکیا ۹ پیور ویو امیدهای بزرگ، واقعیت تلخ نقطه قوت اصلی این گوشی، آرایه دوربین منحصر به فردش بود که از سه سنسور ۱۲ مگاپیکسلی مونوکروم و دو سنسور ۱۲ مگاپیکسلی رنگی تشکیل شده بود.
میکرد و عملکرد در شرایط نور کم، فراتر از انتظارها ضعیف بود. مشکلات به دوربین محدود نمیشد.
اسکنر اثر انگشت زیر صفحهنمایش نیز دقت بسیار پایینی داشت و گزارشها حتی از امکان فریب دادن آن با استفاده از آدامس ساده حکایت میکرد. اگرچه استفاده از تراشه اسنپدراگون ۸۴۵ (پرچمدار سال قبل) به تنهایی عیب محسوب نمیشد، اما در کنار سایر نقصها، تجربه کاربری را به شدت تحت تأثیر منفی قرار داد. اچتیسی تاندربولت (HTC ) آغازین ناکام ۴جی گوشی دیگر که در لیست بدترینهای تاریخ اندروید جای دارد، اچتیسی تاندربولت است.
ری فوقالعاده کوتاه بود که کاربران را مجبور به شارژ مکرر یا حمل باتریهای dự ò میکرد.
علاوه بر ذلك، تاندربولت با مشکلات جدی در مدیریت حرارت، تأخیر در دریافت بهروزرسانیهای اندروید و باگهای مکرر سیستمی مواجه بود. این گوشی نشان داد که ورود عجولانه به تکنولوژی جدید بدون بهینهسازی کامل، میتواند تجربه کاربری را به کابوس تبدیل کند. درسهای تاریخ برای تولیدکنندگان مورد نوکیا ۹ پیور ویو و اچتیسی تاندربولت، دو مثال بارز از شکستهای استراتژیک در صنعت موبایل هستند.
HMD پس از شکست پیور ویو، تا سالها نتوانست یک پرچمدار واقعی به بازار عرضه کند و اچتیسی نیز با تاندربولت اعتبار برند خود را در بخش ۴جی اولیه دید. این موارد ثابت میکنند که نام برند و کاغذهای مشخصات فنی، جایگزین کیفیت واقعی محصول و بهینهسازی نرمافزاری نمیشوند.
