علاقه به غذا چرا میتواند ر به دیابت بپیوندد؟, حالا میدانی چرا افراد چاق دوازده بار بیشتر نسبت به در معرض خطر دیابت قرار میگیرند؟ ی این سوال ممکن است به نظر ساده باشد، اما دانشمندان تازهً متوجه شدهاند که ریشهی مشکل صرفاً در معیوب عملکرد انسولین نیست. بلکه یک شده است که به گیری ré به انسولین منجر میشود.
یک مطالعهی اخیر بر روی موشها نشان داد که مصرف غذاهای پرچرب، انتقالدهندههای عصبی مثل نوراپینفرین را بهطور ناگهانی فعال میسازد. این فعالسازی باعث تاندیس سریع بافت چرب در کبد میشود؛ همان پروسهای که معمولاً توسط انسولین تحت کنترل قرار میگیرد.
سمپاتیک به اندامهای مختلف بدن، از جمله کبد، ارسال میشوند. در العادی، این سیگنالها به و تنظیم سطح גלוקوز کمک میکنند.
اما وقتی غذا پرچرب بهطور متمرکز مصرف میشود، این سامانه بیش از حد उत्त میشود و پیامی خلاف میفرستد چرب را به سرعت کن! در آزمایش، گروههای موشی که ژن برای تولید نوراپینفرین در برخی اندامهایشان حذف شده بود، حتی با دریافت رژیم غذایی خربي، هیچگونه مقاومت به انسولین یا علائم کبد چرب نشان ندادند.
در مقابل، موشهای ü که این ژن داشتند، پس از نفس دیت، پیشآگهی و التهاب بافتی را تجربه کردند. نتیجهٔ این ă تغییر در نگاه ما به دیابت مرتبط با چاقی است. بهنظر میرسد که مشکل اصلی، عدم توانایی بدن در گفتن به äē أسيدهای چرب نیست، بلکه بیش یک مسیر عصبی خاص است که فرآیند تجزیه چرب را شتاب میدهد و سیستم متابولیسم را به میاندازد. این یقین میگوید که برای درمان دیابت مرتبط با چاقی، صرفاً تمرکز بهبود حساسیت به انسولین کافی نیست.
بهجای آن، توسعه داروهایی که بهطور ی انتقالدهندههای عصبی را در بافتهای (مثل کبد) مسدود کنند — در حالی که فعالیت مغزی تحت تاثیر قرار نگیرد — میتواند راهکار مؤثرتری باشد. ía بحاجة إلى فهم دقیقتر اینکه چرا غذاهای پرچرب این مسیر عصبی را dé میکند. تا وقتی که این سؤال پاسخ یابد، و تمرین منظم، همچنان بهترین الدفاع در برابر پیشگیری از دیابت و بستههای وابسته به آن باقی میمانند.
