فواره سیاهچاله پورفیریون بزرگترین ساختار کیهانی ۱۴۰ برابر کهکشان راه شیری, دانشمندان با استفاده از تلسکوپهای رادیویی پیشرفته، بزرگترین فواره سیاهچالهای شناختهشده در جهان را کشف کردهاند که ابعاد آن ۱۴۰ برابر قطر کهکشان راه شیری برآورد میشود.
این ساختار عظیم که نام پورفیریون بر آن گذاشته شده، در فاصلهای قرار دارد که نور از آن حدود ۶ میلیارد سال طول کشیده تا به زمین برسد؛ یعنی ما آن را در نیمی از عمر جهان مشاهده میکنیم.\مشخصات فیزیکی و ابعاد بیسابقهتحلیلهای طیفسنجی نشان میدهد که کهکشان میزبان این فواره، جرمی معادل ۱۰ برابر کل کهکشان راه شیری دارد و در یک رشته از شبکه ماده تاریک کیهانی قرار گرفته است.
مواد داخل این فوارهها با سرعت ۱٫۲ درصد سرعت نور حرکت کرده و برای رسیدن به ابعاد فعلی، نزدیک به نیم میلیارد سال زمان لازم داشتهاند.\انرژی انتشاری و مکانیسم تغذیهانرژی کل منتشرشده از این سیستم فوارهای در حد ۱۰ به توان ۵۵ ژول تخمین زده شده، مقداری که معمولاً تنها در برخوردهای کامل خوشههای کهکشانی مشاهده میشود.
جهانویژگی منحصربهفرد پورفیریون، مستقیمبودن و عدم پراکندگی فوارههاست که نشان میدهد این جریانها در خلأهای بینکهکشانی با چگالی بسیار پایین حرکت کردهاند.
این پدیده اثبات میکند که فوارههای سیاهچالهای میتوانند مواد را فراتر از مرزهای کهکشان میزبان، در مقیاسهای بینرشتهای انتقال دهند.
با توجه به نزدیکی رشتههای ماده تاریک در اوایل جهان، احتمالاً مواد بین رشتهها نیز تحت تأثیر چنین فوارههایی قرار داشتهاند.\آینده پژوهشها و کشفهای احتمالیپروژه رصد کنونی تنها ۱۵ درصد از آسمان را پوشش داده و پژوهشگران بر این باورند که تعداد زیادی از فوارههای مشابه در دوران اولیه جهان هنوز ناشناخته ماندهاند. تخمینها حاکی از آن است که هر رشته ماده تاریک در شبکه کیهانی احتمالاً حداقل یک جفت فواره در این مقیاس داشته است.
این کشف ضرورت ادغام سیستمهای فوارهای در مدلهای شبیهسازی تکامل جهان را دوچندان کرده و مسیر جدیدی برای درک تأثیر سیاهچالهها بر ساختارهای بزرگ کیهانی گشوده است.
