ساعت‌های هوشمند و ردیاب‌های تناسب‌اندام در سال‌های اخیر محبوبیت زیادی یافته‌اند و کاربران علاوه بر قابلیت‌های هوشمند، به آمار‌های سلامتی که این دستگاه‌ها ارائه می‌دهند نیز اهمیت زیادی می‌دهند.
اما بر اساس گزارشی از مجله مدیسین، هدف اصلی این ابزار‌های پوشیدنی، آگاه‌ی کاربران از وضعیت حدودی جسمانی است و نباید انتظار دقت در سطح داده‌های پزشکی از آن‌ها داشت. به عبارت دیگر، با توجه به می‌زان دقت موجود، این دستگاه‌ها تنها می‌توانند به عنوان ابزاری هشداردهنده عمل کنند، نه جایگزین پزشک همیشه همراه.
بررسی‌های تیم مدیسین نشان می‌دهد که اکثر دستگاه‌های پوشیدنی می‌توانند ضربان قلب را با احتمال خطای ۳ درصد اندازه‌گیری کنند و همچنین تغییرات ضربان قلب و علائم احتمالی آریتمی را به‌طور قابل‌اعتمادی ثبت نمایند. یکی از دلایل اعتبار سنسور‌های ضربان قلب، پیشرفت مداوم الگوریتم‌های سنجش قلب است که اولین سنسور سلامت‌محور در دنیای ساعت‌های هوشمند بوده‌اند.
ساعت‌ها و دستبند‌های هوشمند همچنین تخمین‌های خوبی در مورد آمادگی تنفسی قلبی ارائه می‌دهند که معمولا با عنوان ماکزیمم روی دستگاه نمایش داده می‌شود. این معیار برای سنجش طیف وسیعی از شرایط بدن و قلب، به‌ویژه برای ورزشکاران حرفه‌ای کاربرد دارد. داده‌های شمارش قدم نیز دقت بالایی دارند به‌گونه که اختلاف آن‌ها با دستگاه‌های سنجش حرکت لحظه‌ای حدود ۲ درصد برآورد شده است.
از سوی دیگر، دقت محاسبه کالری‌های سوخته‌شده که بر اساس ضربان قلب، تعداد قدم و سرعت محاسبه می‌شوند، بسیار پایین است. احتمال خطای این اطلاعات بین ۱۵ تا ۲۱ درصد تخمین زده می‌شود. این معیار بیش‌تر توسط افراد دارای اضافه‌وزن مورد استفاده قرار می‌گیرد و اتکا به درستی داده‌های آن در درازمدت می‌تواند باعث آسیب‌های جسمی و در برخی موارد آسیب‌های روانی گردد.
در آزمایش دقت‌سنجی سنسور‌های سنجش خواب، تیم متوجه شد که دقت اطلاعات زمان خواب و راندمان خواب بیش از ۱۰ درصد و تأخیر در خواب تا ۱۸۰ درصد نسبت به پلی‌سومنوگرافی (آزمایش استاندارد خواب) اختلاف دارد. یکی از دلایل مهم این تفاوت، پیچیدگی فرآیند خواب است که در لحظه تغییر می‌کند و تشخیص حالت بیداری و خواب برای سنسور‌های کوچک ساعت‌های هوشمند چالش‌برانگیز است.
به‌طور کلی اگرچه بیش‌تر برند‌ها از جمله سامسونگ، اپل و سایر سازندگان به اصلاح و بهبود الگوریتم‌ها و سنسور‌های خود ادامه می‌دهند، اما تمامی کاربران باید بدانند که اطلاعات سلامت‌محور منتشرشده توسط این دستگاه‌ها تنها جنبه هشداردهنده دارد و نباید به عنوان وسایل کمک پزشکی مورد اعتماد قرار گرفت.
