نقش حیاتی فیزیوتراپی در مدیریت اماس راهکارهای بهبود حرکتی و ارتقای کیفیت زندگی, بیماری چندگانه اسکلروزیس (اماس) یکی از شایعترین اختلالات خودایمنی مغز و نخاع است که به طور نامتناسبی زنان را در مقایسه با مردان در معرض خطر قرار میدهد. این بیماری معمولاً در بازه سنی ۲۰ تا ۴۰ سالگی آغاز شده و با حمله سیستم ایمنی به غلاف میلین عصبی، انتقال پیامهای عصبی را مختل میکند.
شناخت علائم و چالشهای درمانی اماس بیماران مبتلا طیف وسیعی از علائم را تجربه میکنند که شامل اختلال بینایی (مانند دوبینی)، سفتی و ضعف عضلانی، خستگی مزمن، اختلال حس، دردهای نوروپاتیک، ناتوانی در حفظ تعادل و راه رفتن، و مشکلات کنترل مثانه و روده است.
اماس است؟ به گفته ایرج عبداللهی، رئیس انجمن علمی فیزیوتراپی ایران، فیزیوتراپی در مدیریت مشکلات حرکتی ناشی از اماس نقش غیرقابل جایگزینی ایفا میکند.
پس از ارزیابی تخصصی و فردیسازی شده، فیزیوتراپیست برنامهای هدفمند تدوین میکند که مؤلفههای زیر را هدف قرار میدهد تقویت عضلات ضعیف شده و پیشگیری از اتروفی عدم استفاده افزایش استقامت کاردیواوسکولار و عضلانی برای مقابله با خستگی حفظ و بهبود دامنه حرکتی مفاصل و پیشگیری از چسبندگیها مدیریت درد با روشهای دستی، حرکتی و عاملهای فیزیکی تمرینات تخصصی تعادل و الگوهای راه رفتن برای پیشگیری از سقوط استفاده از آبدرمانی به عنوان محیطی امن و کمفشار برای تمرین آموزش استراتژیهای مدیریت انرژی و کنترل خستگی در فعالیتهای روزمره طراحی برنامه تمرینی خانگی برای تداوم درمان اهمیت تداوم درمان در بیماری مزمن با توجه به طبیعت طولانیمدت و پیشرونده اماس، استمراری جلسات فیزیوتراپی از اهمیت بالایی برخوردار است.
بت میگذارد. یکپارچهسازی فیزیوتراپی در برنامه درمانی استاندارد، کلید دستیابی به بهترین نتایج بالقوه در بیماران اماس است.
